Danych jest $n$ wektorów dwuwymiarowych $(x_1, y_1), (x_2, y_2), \dots, (x_n, y_n)$.

Każdemu wektorowi można nadać kierunek $c_i \in \{-1, +1\}$, a wypadkowa wynosi $S = \sum\limits_{i=1}^n c_i (x_i, y_i)$.

Niech $S = (S_x, S_y)$. Kwadrat długości wypadkowej definiujemy jako $|S|^2 = S_x^2 + S_y^2$.

Należy znaleźć taki zestaw $c_i$, aby $|S|^2 \leq 1.2 \sum\limits_{i=1}^n (x_i^2 + y_i^2)$, czyli kwadrat długości wypadkowej jest nie większy niż $1.2$ razy suma kwadratów długości wektorów.

Można udowodnić, że w ramach niniejszych ograniczeń rozwiązanie zawsze istnieje.

Ograniczenia:

$1 \leq n \leq 3 \times 10^5$

Wszystkie współrzędne wektorów są liczbami całkowitymi, których wartość bezwzględna nie przekracza $10^9$.

Wejście

Pierwszy wiersz wejścia zawiera liczbę całkowitą dodatnią $n$. Następne $n$ wierszy zawiera po dwie liczby całkowite opisujące kolejny wektor dwuwymiarowy.

Wyjście

Należy wypisać jeden wiersz zawierający $n$ liczb całkowitych reprezentujących nadane kierunki. Jeśli kierunek wynosi $+1$, wypisz "1", jeśli wynosi $-1$, wypisz "-1" (oba bez cudzysłowów).

Przykład

Wejście 1

3
1 0
0 1
1 1

Wyjście 1

1 1 -1